Flags of our Fathers

Hvað er jólalegra en ofbeldisfullar stríðsmyndir, en jú eftir allt fúskið sem var hér heima þegar verið var að taka upp myndina varð maður víst að sjá þessa. Sá semsagt Flags of our Fathers. Myndin var nú samt ekki eins og ég bjóst við. Hún fjallar að sjálfsögðu um þegar Bandaríkja menn tóku Iwo Jima í seinna stríði en hún er samt í raun ekki um atburðin sjálfan heldur hvernig þeir fáu einstaklingar sem eru á myndinni frægu þegar fáninn er reystur upplifðu innrásina og það sem gerðist eftir að þeir komu heim sem hetjur. Söguþráðurinn er nokkuð athyglisverður en ég er ekki alveg með á hreinu hversu mikið hann byggir á raunveruleikanum. Sagan hoppar svoldið fram og til baka milli þess að segja frá innrásinni og hetjunum eftir að þeir komu heim þannig að flæðið er stundum svoldið ruglandi en gengur alveg upp. Mér er yfirleitt ekkert vel við stríðsmyndir en þessi er alveg passleg en samt ekki mynd sem ég myndi nenna að horfa á aftur sérstaklega því að sumir leikararnir og dialogarnir eru bara ótrúlega leiðinlegir. Það er samt fínt að sjá myndina allavegana einu sinni sennilega frekar á DVD heldur en í bíó.


Related posts from the blog:

2 comments

  1. Segðu það bara, þetta er ömurleg mynd. Eina ástæðan fyrir því að þú sást hana var vegna þess að hún var tekin upp hérna að einhverju leiti.

  2. Já ég viðurkenni það, sjáið þetta á DVD eða TV ekki splurga í bíó, farið frekar á Elvu frænku í Köld Slóð :)

Leave a Reply